De feiten
Bij de kerstborrel in een met kaarsen verlichte ruimte werd een mannelijke werknemer door zijn directeur in zijn billen geknepen, onder toevoeging van ondermeer de woorden “darkroom”.
Deze werknemer diende na de jaarwisseling een schriftelijke klacht bij het bestuur op grond van seksuele intimidatie. Het bestuur berispte vervolgens de directeur, die overigens meteen na het ontvangst van de klacht zijn excuses aan de werknemer heeft aangeboden. De werknemer meldt zich vervolgens ziek en blijft dat totdat de arbeidsovereenkomst op 1 juli 2004 wordt ontbonden met toekenning van een vergoeding van € 68.000,–. Vervolgens gaat de werknemer smartegeld vorderen. In deze slepende zaak wordt uiteindelijk vastgesteld door de Hoge Raad dat de werknemer geen schadevergoeding toekomt, omdat niet is vastgesteld dat er sprak is van seksuele intimidatie.
Begrip seksuele intimidatie
Dat oordeel van de Hoge Raad komt vreemd over. Immers in de gehele procedure stond het feit vast dat er in de billen geknepen is. Maar het Hof was van mening dat deze aanraking geen seksuele intentie had nu de directeur dit deed in het openbaar en beiden meteen na de aanraking in de lach schoten. Het was dus een grap. Het verweer van de werknemer bij het Hof, welke hij herhaalde bij de Hoge Raad dat de ervaring van het slachtoffer bepaalt of er al dan niet sprake is van seksuele intimidatie werd verworpen. In de wet wordt het begrip seksuele intimidatie op een objectieve manier beschreven. Dus niet het subjectieve gevoel van het slachtoffer is maatgevend, maar het gedrag wat naar algemene maatstaven en inzichten leidt tot de vaststelling dat er sprake is van seksuele intimidatie.
Gevolgen
Juridisch is de uitspraak van de Hoge Raad wel te volgen. Als het gevoel van het slachtoffer doorslaggevend wordt kunnen we ook allerlei “onzinclaims” verwachten. Daar is nu een rem op gezet.
Maar er is nog iets anders gebeurd. In de media heeft deze uitspraak aandacht gekregen vaak onder kopjes, zoals ”Billen knijpen mag.” Het is duidelijk dat de Hoge Raad die aanbeveling niet hebben gedaan. Er is enkel vastgesteld dat in dit specifieke geval de aanraking redelijkerwijs niet kon opgevat worden als seksuele intimidatie en er dus geen grond is voor betaling van een smartegeld.
Voor de werkvloer blijft het van groot belang onverkort duidelijk te maken dat een aanraking aan de billen van een ander in de regel geen grap is, maar seksuele intimidatie en maar beter achterwege gelaten kan worden.
Zie ook: Seksule intimidatie: maatregelen en rol OR
