Er zijn momenten waarop je een stapje vooruit zet op het asfalt, letterlijk en figuurlijk. Voor mij was dat bij een rij waterstoftrucks voor het Utrechtse provinciehuis op 13 maart: meer dan twaalf stuks, uit meerdere landen en van verschillende fabrikanten. Op Lage Weide gaan we hierin mee en werken we aan een lokaal waterstofecosysteem

Waterstof lijkt veelbelovend voor duurzame energievoorziening in woonwijken. Maar in de praktijk is het nog niet rijp voor grootschalige toepassing. De technologie is kostbaar, complex en lastig in te passen binnen bestaande regelgeving. De echte winst zit voorlopig in elektrificatie en slimme energiesystemen, blijkt uit een proef van Hylife in Stad aan 't Haringvliet. Toch verwacht het bedrijf op de lange termijn nog wel kansen.

De Europese Unie wil duurzame energietechnologie zoveel mogelijk zélf produceren, om zo de afhankelijkheid van andere landen te verminderen. In de waterstofsector komen veel componenten voor elektrolysers, met name kostbare materialen, nog uit China. Dat kan anders, maar dan moet het stimuleringsbeleid veranderen, meent Ivan Gruber, CTO van elekrolyser-fabrikant Enapter.

Nederland is een grote Europese waterstofspeler. Zowel met consumptie als met productie staan we op de tweede plaats in Europa, niet ver achter Duitsland. Ook interessant: we produceren in Nederland ongeveer net zoveel als dat we consumeren, al komt er vanuit België een bescheiden importstroom onze kant op. Waterstof in Nederland speelt nauwelijks een rol als energiedrager in het energiesysteem. Het kleinste molecuul is hier namelijk bijna altijd grondstof in de industrie.

Financierings- en ontwikkelingsinstelling Invest-NL investeert in veelbelovende energietechnologieën en werkt aan een omgeving waarin deze innovaties kunnen groeien. De organisatie ontwikkelde onder meer een raamwerk voor een financiële buffer, bedoeld om minder kapitaalkrachtige bedrijven in staat te stellen Power Purchase Agreements af te sluiten. Ook het opstellen van modelcontracten voor onder meer energiehubs maakt deel uit van dit werk. Een gesprek met Ruud Zandvliet en Marinus Boogert van Invest-NL.

In de zoektocht naar manieren om overtollige duurzame energie op te slaan, komt een oude techniek weer naar boven: Compressed Air Energy Storage (CAES). Al in de jaren zeventig werd dit systeem ingezet tijdens de energiecrisis om goedkopere stroom te leveren. Nu, meer dan vijftig jaar later, krijgt CAES hernieuwde aandacht als schakel in de energietransitie. Met de toenemende pieken op het elektriciteitsnet door zon en wind groeit de behoefte aan opslag die niet na een paar uur is uitgeput. Perslucht kan dat bieden; al blijkt de praktijk weerbarstig.

Een waterstofinstallatie die overtollige zonne-energie omzet in waterstof en later weer terug in elektriciteit: met deze seizoensopslag pioniert voormalig akkerbouwer Erik Blaauw sinds begin deze zomer op zijn erf in Lelystad. "Ik wil vooral bijdragen aan praktijkervaring, want zonder toepassingen blijft het een kip-ei-verhaal."

De verduurzaming van de warmtevoorziening betekent dat aardgas en andere fossiele energiebronnen op termijn moeten verdwijnen. Groene waterstof wordt vaak genoemd als een kansrijk alternatief. Maar is de huidige infrastructuur hier eigenlijk wel op voorbereid? Kunnen gasturbines en andere industriële installaties die nu op aardgas draaien zomaar worden overgezet op waterstof? En biedt een H2-ready-label daarbij zekerheid, al benoemen critici dat zo'n label het risico inhoudt dat de industrie langer aan het aardgas zal blijven hangen. Een kijkje over de grens in Duitsland en Frankrijk

We moeten met z'n allen naar een duurzame warmtevoorziening. Dat betekent dat aardgas en andere fossiele energiebronnen plaats moeten maken voor een duurzaam alternatief zoals groene waterstof. Maar is de infrastructuur hiervoor geschikt? Zijn alle hr-ketels die nu draaien op aardgas ook inzetbaar om te draaien op waterstof? Biedt een H₂-ready-label die garantie of heeft dit label een andere betekenis of doel? In dit artikel gaan we hier dieper op in.